Het bloedbad van 2 mei 2014 in Odessa

Waarom het Coupe-Regiem van Obama nog steeds in Oekraïne heerst

door Eric Zuesse
Origineel:
Global Research,
1 mei 2015
Vertaling: Jan Beentjes
Mede uitgegeven door: www.afvn.nl
Overgenomen uit:
http://www.dewaarheid.nu/ v/d V.C.P.
(Extra plaatjes toegevoegd.)

odessa
Het bloedbad op 2 mei 2014 onder anti-regiem-pamflet-uitdelers, die levend werden verbrand in het Vakbondsgebouw in Odessa, was cruciaal voor de regering van Obama om haar controle over de Oekraïne te verstevigen. Dat bloedbad was bedoeld om de inwoners van alle regio’s van Oekraïne, waar in meerderheid was gestemd voor Janoekovitsj, die net was omvergeworpen door Obama, te terroriseren, vooral in de regio Donbas had Janoekovitsj meer dan 90 procent van de stemmen gekregen.

In Odessa had driekwart van de kiezers op hem gestemd (hieronder zal nog worden uiteengezet waarom de terreur tegen de inwoners van die regio’s nodig was voor het verstevigen van de greep van Obama op het regiem in Kiev).

De schokkende methoden van het executeren van deze mensen, en nog wel in het openbaar en zonder schroom voor de vele videobeelden die van deze gebeurtenissen getuigen, en met de nieuw door Obama geïnstalleerde-regering in Kiev, die niets gedaan heeft om deze gruwelijke moordenaars te vervolgen, vormden een duidelijke boodschap aan de mensen, die voor Janoekovitsj hadden gestemd: Als je de nieuwe autoriteiten op welke wijze dan ook in de weg loopt, dan weet je wat je te wachten staat (die video werd op het internet gezet door de moordenaars en hun aanhangers onder de kop “48 Russische Relschoppers Levend Verbrand bij Brand in het Vakbondshuis in Odessa”. Dus nu weet iedere Russische relschopper waar hij aan toe is. Echter, toen de identiteit van de slachtoffers werd gepubliceerd, bleek er geen enkele Rus bij te zijn, doch alleen inwoners van Odessa. De moordenaars waren racistische fascisten, dus is een inwoner van Odessa die Russisch-talig is, een Rus, ook al heeft hij geen Russisch paspoort). Terreur uitoefenen was hier dus duidelijk de bedoeling, en Obama zat daar achter, de nazi’s deden het vuile werk, en daar waren ze trots op, trots genoeg om het te filmen en er vervolgens en plein public mee te pronken.

bron:
bron: https://www.youtube.com/watch?v=8-RyOaFwcEw

Als de President waarvoor u gestemd had vervolgens zou worden omvergeworpen in een uiterst bloedige coup of zelfs al zou het in een authentieke revolutie gebeurd zijn, hoe zoudt u zich dan voelen? En, als, twee maanden later, mensen die vreedzaam flyers tegen het illegaal geïnstalleerde regime verspreiden publiekelijk op deze manier mishandeld zouden worden, zou u dan geregeerd willen worden door dat regime?

Bronnen: foto Yanukovitsch: Igor Kruglenko a.k.a. Ingwar, foto Timoschenko: Euku, Verkiezings kaart: Vasyl` Babych, bron: https://en.wikipedia.org/wiki/Ukrainian_presidential_election,_2010
Bronnen: foto Yanukovitsch: Igor Kruglenko a.k.a. Ingwar, foto Timoschenko: Euku, Verkiezings kaart: Vasyl` Babych, bron: https://en.wikipedia.org/wiki/Ukrainian_presidential_election,_2010

Janoekovitsj was in 2010 verkozen in een verkiezing, die door internationale waarnemers vrij en eerlijk werd verklaard; en bovendien, volgens Wikipedia, “Alle exit polls uitgevoerd tijdens de laatste ronde van de stemming meldden een overwinning voor Viktor Janoekovitsj en niet voor Joelia Timosjenko”. [162] [163] [164]. Maar na de Amerikaanse verkiezingen van 2012, in het voorjaar van 2013, zodra Obama voor zijn tweede ambtstermijn alle belangrijke sleutelfiguren op buitenlandse zaken had aangesteld, begon de Amerikaanse ambassade in Oekraïne onmiddellijk met het organiseren van de demonstraties op het Maidan plein in Kiev om Janoekovitsj ten val te brengen, en zette de mede-oprichter van de Nationaal Socialistische Partij van Oekraïne, Andriy Parubiy, een man die lang Hitlers methoden van politieke organisatie had bestudeerd, aan het hoofd van deze operatie. De troepen, eigenlijk huurlingen, die de sluipschutters leverden, die op de betogers en de politie op het Maidanplein in Kiev schoten in februari 2014 en deden alsof de veiligheidstroepen van Janoekovitsj dat deden, werden niet getraind door Parubiy, maar door Dmitriy Yarosj, het hoofd van de andere grote racistisch-fascistische of nazi-organisatie, de Rechtse Sector, welks door de CIA en de oligarchie gesteunde leger tussen de 7.000 en 10.000 man telt.

Yarosj koos de besten daarvan voor deze operatie. Terwijl Parubiy de belangrijkste politieke organisator en trainer was van extreem-rechts in Oekraïne, was Yarosj de belangrijkste militaire organisator en trainer van extreem-rechts.

Dus, om Janoekovitsj te verdrijven was Obama volledig afhankelijk van extreem-rechts in Oekraïne, de enige nazi-beweging die nog diepe en sterke wortels had in het Europa van na de Tweede Wereldoorlog. Obama steunde bij zijn overname van Oekraïne op mensen als dezen. Ze waren zeer goed opgeleid. Yarosj had hen langer dan een decennium getraind (hij was daar al mee bezig voor het uiteenvallen van de Sovjet-Unie). Yarosj had diepgaand studie gemaakt van succesvolle staatsgrepen; hij wist hoe dat moest.

Net zoals Obama in 2008 zeer vakkundig zijn politieke campagne-team had samengesteld voor zijn run op het Witte Huis, zo selecteerde hij even zorgvuldig zijn Amerikaanse team voor wat in zijn tweede termijn het belangrijkste kenmerk van zijn buitenlandse beleid zou worden: oorlog tegen Rusland, en daarvoor diende hij rabiate Rusland-haters de controle over Oekraïne te geven (in de hoop uiteindelijk daar raketten tegen Rusland te kunnen plaatsen). Hij had de voormalige adviseur voor buitenlandse zaken van Dick Cheney, Victoria Nuland, benoemd tot woordvoerder van Hillary Clintons State Department (Nuland en Clinton waren trouwens persoonlijke vriendinnen van elkaar, dus, dat was een goede keus voor deze post), en vervolgens stelde hij in zijn tweede termijn Nuland aan bij het State Department, waar zij leiding gaf aan de beleidsvorming ten aanzien van Oekraïne. Ook stelde hij Geoffrey Pyatt aan tot ambassadeur in Oekraïne, om daar de instructies van Nuland uit te voeren. Nuland besloot de Maidan demonstraties te baseren op de politieke vaardigheid van Parubiy en op de paramilitaire spieren van Yarosj. Zij waren de leiders van haar Oekraïense team.

Parubiy
Parubiy

Parubiy gaf mede leiding aan de Oranje Revolutie in 2004. [5] [11] In de parlementsverkiezingen van 2007 kwam hij in het parlement op de lijst van het Volks-Zelfverdedigingsblok van ‘Ons Oekraïne’. Later ging hij over naar de parlementaire groep die ‘Voor Oekraïne!’ zou gaan heten. [5] Parubiy bleef bij ‘Ons Oekraïne’ en werd lid van diens politieke raad. [12]

In februari 2010 vroeg Parubiy het Europees Parlement om zijn negatieve reactie op het besluit van de voormalige Oekraïense president Victor Joesjtsjenko, om Stepan Bandera, de leider van de [racistisch-fascistische] Organisatie van Oekraïense Nationalisten, de titel Held van de Oekraïne te geven, te heroverwegen.[13]

In het begin van februari 2012 verliet Parubiy ‘Ons Oekraïne’, omdat hun ‘standpunten uiteen liepen’.[14] In 2012 werd hij herkozen in het parlement op de lijst van ‘Vaderland’ [15] [Joelia Timosjenko is de leider van de Vaderland partij; en zij was Obama’s keus om de volgende president van Oekraïne te worden, maar ze was te rechts, zelfs voor de extreem-rechtse kiezers van de noordwestelijke Oekraïne, dus Porosjenko won toen de verkiezingen.]

Van december 2013 tot februari 2014 was Parubiy een van de commandanten van Euromaidan. [16] Hij was de coördinator van het Vrijwilligers-Veiligheidskorps voor de mainstream demonstranten. [17] Hij werd later benoemd tot secretaris van de Nationale Veiligheids- en Verdedigingsraad van Oekraïne. [6] deze benoeming werd op 16 juni 2014 goedgekeurd door de (toen) nieuwe Oekraïense president Petro Porosjenko [18]

Als secretaris van de Nationale Veiligheids- en Verdedigingsraad van Oekraïne, leidde Parubiy de ‘antiterroristische’ operatie tegen de antifascisten in het oosten van Oekraïne. [19]

Rechtstreeks werkend onder Parubiy in die anti-terroristische operatie oftewel ATO, zei Yarosj, in een interview met Newsweek, dat hij al bijna 25 jaar paramilitaire troepen traint en dat zijn divisies constant groeien over heel Oekraïne, tot zeker meer dan 10.000
man.

bron:
bron: youtube

Op 14 mei vorig jaar, verscheen er op Oriental Review, een belangrijk nieuwsbericht, “Bloedbad in Odessa Geleid door Interim Heersers van Oekraïne“, dat de rol van Yarosj en anderen beschrijft. Het opende met: “De onderstaande informatie werd verkregen van een insider in één van Oekraïne’s wetshandhaving instanties, die om begrijpelijke redenen anoniem wilde blijven.” Oriental Review:

“Tien dagen voor de tragedie werd er een geheime bijeenkomst gehouden in Kiev, voorgezeten door de zittende president Olexander Turtsjinov, om een speciale operatie in Odessa voor te bereiden. Aanwezig waren de Minister van Binnenlandse Zaken, Arsen Avakov, het hoofd van de Oekraïense Veiligheidsdienst Valentin Nalivaychenko, en de secretaris van de Nationale Veiligheids- en Defensie Raad Andriy Parubiy. De Oekraïense oligarch Ihor Kolomoiskiy, die door Kiev tot hoofd van het regionale bestuur van de regio Dnepropetrovsk benoemd was, werd geraadpleegd in verband met de operatie.

Tijdens die vergadering kwam naar verluidt Arsen Avakov met het idee om de voetbalhooligans, bekend als ultra’s, in te zetten voor de operatie. Sinds zijn tijd als hoofd van de regionale administratie van Charkov heeft hij nauwe banden met de leiders van de fanclub, die hij bleef sponseren zelfs vanuit zijn nieuwe huis in Italië.

Kolomoisky plaatste tijdelijk zijn privé Dnjepr-1 Bataljon onder bevel van de rechtshandhavers in Odessa en gaf ook toestemming voor een beloning van $ 5.000 voor elke pro-Russische separatist die gedood zou worden tijdens de speciale operatie.

Mykola Volvov werd sinds 2012 wegens fraude gezocht door de Oekraïense politie.

Een paar dagen voor de operatie in Odessa bracht Andriy Parubiy tientallen kogelwerende vesten naar de lokale ultra-nationalisten. Deze video toont een aflevering van het overhandigen van de vesten aan de lokale Maidan-activisten in Odessa. Kijk goed wie de persoon is die de lading ontvangt. Het is Mykola Volkov, een lokale harde-kern crimineel, die tijdens de aanval op vakbondshuis, herhaaldelijk zichtbaar is terwijl hij op mensen schiet en via de telefoon praat met een ambtenaar in Kiev.

146401_original-300x199

Het Voorwerk

De ultranationalistische militanten van de extremistische Oekraïense Nationale Assemblee (UNA-UNSO), die herkend konden worden aan hun rode armbanden, werden ook ingezet tijdens de operatie. Ze kregen een belangrijke rol in de enscenering van de provocaties: zich voordoend als verdedigers van de tent-stad op het Kulikovo-veld, lokten zij de bewoners van die tent-stad het Huis van de Vakbonden in om daar te worden afgeslacht.

Vijftien wegversperringen werden buiten Odessa opgericht, beveiligd door militanten van het Dnjepr-1 Bataljon onder de persoonlijke leiding van Kolomoisky, en ook door Rechtse Sector misdadigers uit Dnepropetrovsk en de westelijke regio’s van Oekraïne. Daarnaast waren er nog twee militaire eenheden van de Zelfverdediging van Maidan aangekomen in Odessa, onder het bevel van het waarnemend hoofd van de administratie van de president, Sergey Pashinsky, dezelfde man die werd betrapt met een sniper geweer in de kofferbak van zijn auto op18 februari op het Onafhankelijkheidsplein (Maidan) in Kiev.

Pashinsky beweerde later, dat hij niet volledig op de hoogte zou zijn geweest van de plannen voor de operatie en zijn mannen alleen gestuurd had om de inwoners van Odessa te beschermen. In totaal waren er op dat moment dus ongeveer 1.400 strijders uit de overige regio’s van Oekraïne in de omgeving van Odessa, hetgeen het idee loochent, dat het de inwoners van Odessa waren, die het Huis van de Vakbonden in brand gestoken hebben.

Het plaatsvervangend hoofd van de Odessa politie en de belangrijkste coördinator van de operatie, Dmitry Futsjeji, is snel na de tragedie in Odessa, op mysterieuze wijze verdwenen. Tijdens de operatie stonden de politietroepen van Odessa onder leiding van het hoofd van de regionale politie, Petr Lutsjoek, en zijn plaatsvervanger Dmitry Futsjeji. Lutsjoek had als taak de regionale gouverneur van Odessa, Vladimir Nemirovsky, te neutraliseren, om te voorkomen, dat die een onafhankelijke strategie zou kunnen ontwikkelen, waardoor het effect van de operatie verstoord zou worden. Fuysjeji leidde de militanten rechtstreeks naar het Griekse Plein, waar hij gewond zou zijn geraakt (om de verantwoordelijkheid voor de daarop volgende gebeurtenissen te ontwijken).

De operatie was gepland voor 2 mei, de dag van een voetbalwedstrijd, die de aanwezigheid van een groot aantal sportfans (ultra’s) in het centrum zou rechtvaardigen en er weinig mensen op straat zouden zijn, die niet betrokken waren bij de operatie, aangezien het merendeel van de bevolking op die dag de stad uit zou zijn wegens de Eén-Mei vakantie.”

kolomoyskyi
kolomoyskyi

Ook moet worden opgemerkt, dat Kolomoysky zelf rechtstreeks in verbinding stond met het Amerikaanse Witte Huis.

Als dit verschrikkelijke bloedbad niet was gebeurd, dan zou het electoraat in de anti-coupe regio’s deel hebben kunnen nemen aan de presidentsverkiezingen van 25 mei, waardoor Janoekovitsj weer tot president van Oekraïne gekozen had kunnen worden, want de publieke opinie in die gebieden was in meerderheid nog steeds niet voor de afscheiding van Oekraïne; in plaats daarvan was die voor de oprichting van een federaal systeem dat Donbass, Odessa, en de andere anti-coup gebieden, een zekere mate van autonomie zou verlenen. Maar op die manier zou, door de matigende invloed van de kiezers in het zuidoosten, de onder die omstandigheden gekozen nationale regering niet zo rabiaat anti-Russisch zijn geweest als de huidige, die obsessief bezig is ‘Russen’ te doden en toetreden wil tot de NAVO, om een NAVO-oorlog tegen Rusland te beginnen. Obama diende zich te ontdoen van een dergelijk electoraat. Hij moest verhinderen dat het zou deelnemen aan de verkiezingen van 25 mei 2014. Het bloedbad van 2 mei was daarvoor nodig. Hier kunt u de uitkomsten zien van de presidentsverkiezingen van 25 mei. Zoals u kunt zien, stemden bijna alle kiezers in die delen van Oekraïne, bij de verkiezingen van 2010 in overgrote meerderheid voor Joelia Timosjenko inplaats van voor Janoekovitsj.

ac65-0514_Ukraine_politics_presidential_elections_turnout
Opkomst presidentiele verkiezingen. bron: www.bne.eu

Obama deed zijn uiterste best, om nazi-koningin Timosjenko als president van Oekraïne verkozen te krijgen; maar omdat zij nu openlijk een rabiaat anti-Russische campagne voerde, net zo rabiaat anti-Russisch als ze zelf altijd al was, en omdat vele Oekraïense conservatieven angstig werden door de politieke retoriek ten gunste van een oorlog tegen Rusland, won Porosjenko en verloor Timosjenko.

Porosjenko had zijn kaarten goed uitgespeeld: hij was supporter van de Maidan en van de omverwerping van Janoekovitsj geweest, maar had zich niet openlijk met de nazi’s verbonden. Hij was zelfs één van die lieden die de EU onderzoeker vertelde, dat de coup een coup was, en geen authentieke revolutie.

Voor het publiek verzweeg Porosjenko, dat hij wist dat Janoekovitsj onterecht de sniper-aanvallen in februari, die waren georganiseerd door het Amerikaanse Witte Huis, in de schoenen waren geschoven, en dat de omverwerping een staatsgreep was. In feite, op 6 mei, enkele dagen na het bloedbad, en minder dan een maand voor de presidentsverkiezingen van 2014, zei Porosjenko, “dat er op die dag in de Verchovna Rada achter gesloten deuren bewijs gepresenteerd was, dat wat er gebeurd was in het Huis van de Vakbonden, een terroristische aanslag kan worden genoemd” (dit moest wel achter gesloten deuren, omdat het zuiver fictief was en een onderzoek door het publiek dus voorkomen moest worden). Tegen die tijd, was al uit de peilingen gebleken dat hij de verkiezingen zou gaan winnen, en dat hij wist, dat zijn enige echte baas de man in de Amerikaanse Witte Huis was.

US President Barack Obama (AFP Photo / Jewel Samad) / AFP
US President Barack Obama (AFP Photo / Jewel Samad) / AFP

Obama kreeg niet de openlijke anti-Russische president die hij had gewild, maar nog steeds heeft hij Oekraïne onder controle. De tijdelijke benoeming door Nuland na de coup van Arseniy Yatsenjoek als minister-president in de voorlopige regering van Oekraïne, tot op 25 mei een nieuwe President gekozen zou worden, bleek niet zo tijdelijk, maar permanent te zijn. En Petro Porosjenko kan niets doen wat Obama niet wil. Dus: Obama is nog steeds de virtuele keizer van Oekraïne.

De mensen van Oekraïne mogen hun premier noch hun (misschien alleen maar nominale) President loven noch blameren voor wat er in hun land is gebeurd na de coup; ze moeten in plaats daarvan de baas van deze mensen, Barack Obama, loven of blameren. Hij is de persoon die Yatsenjoek tot minister-president maakte, en Porosjenko in zijn zak heeft, hoewel hij liever Timosjenko als president had gezien.

De Euro-Maidan staatsgreep tegen de gekozen President van Oekraine werd hoofdzakelijk uitgevoerd door de Nazis en ultra-nationalisten. Hier marcheren zij in een nachtelijke fakkel optocht voor hun held: Nazi collaborateur en oorlogsmisdadiger Stepan Bandeira.
De Euro-Maidan staatsgreep tegen de gekozen President van Oekraine werd hoofdzakelijk uitgevoerd door de Nazis en ultra-nationalisten. Hier marcheren zij in een nachtelijke fakkel optocht voor hun held: Nazi collaborateur en oorlogsmisdadiger Stepan Bandeira.

Oekraïne is nu slechts een onderdeel van het Amerikaanse Imperium. Elke Oekraïner, die dat niet wil erkennen, moet wel een dwaas zijn. Oekraïne is het openlijk nazistische deel van het Amerikaanse Imperium, maar niettemin een onderdeel van het Amerikaanse Imperium. Obama is de eerste Amerikaanse president, die ooit een racistisch-fascistisch- of nazi-regime installeert; en dat deed hij in de Oekraïne, dat al lange tijd de meest geschikte plaats ter wereld was voor het doen van dat soort dingen. Het bloedbad van 2 mei was een belangrijk onderdeel van de hele operatie. Dit is de reden waarom het zo belangrijk is, dat over dat bloedbad zo veel mogelijk wordt gezwegen in heel het Imperium.

Dit is belangrijke geschiedenis, maar het is geschiedenis die voor 99% van de mensen in het Westen verborgen blijft. Dus: geef dit artikel door aan iedereen die je kent (en, via facebook etc., stuur het zelfs door naar een paar mensen je niet kent); ook zij zullen dan, net als jij, toegang krijgen tot de documentatie die aan dit artikel gekoppeld is.


Investigative historian Eric Zuesse is the author, most recently, of Theyre Not Even Close: The Democratic vs. Republican Economic Records, 1910-2010, and of CHRISTS VENTRILOQUISTS: The Event that Created Christianity, and of Feudalism, Fascism, Libertarianism and Economics.

Vertaling: Jan Beentjes
Mede uitgegeven door: http://www.afvn.nl

ee
South Front Help ons !
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s